Songtextsuche:

ΔΡΟΜΟΙ ΠΑΛΙΟΙ | Dromoi Palioi

Δρόμοι παλιοί

           

Δρόμοι παλιοί που αγάπησα

και μίσησα ατέλειωτα

Κάτω απ’ τους ίσκιους

των σπιτιών να περπατώ

Νύχτες των γυρισμών αναπότρεπτες

κι η πόλη νεκρή

 

Την ασήμαντη παρουσία μου

βρίσκω σε κάθε γωνιά

Κάμε να σ’ ανταμώσω κάποτε

Φάσμα χαμένο του πόθου μου

Κι εγώ, ξεχασμένος κι ατίθασος να περπατώ

Κρατώντας μια σπίθα τρεμόσβηστη στις υγρές μου παλάμες

 

Και προχωρούσα μέσα στη νύχτα

χωρίς να γνωρίζω κανένα

Κι ούτε κανένας, ούτε κανένας

με γνώριζε, με γνώριζε

 

Νταλάρας Γιώργος

Μουσική/Στίχοι: Θεοδωράκης Μίκης/Αναγνωστάκης Μανώλης

Alte Straßen

 

Alte Straßen, die ich unendlich

liebte und hasste

Unter den Schatten

der Häuser will ich laufen

Nächte der Rückkehr, unvermeidbare

und die Stadt ist Tod

 

Meine unbedeutende Anwesenheit

entdecke ich an jeder Ecke

Lass mich dir irgendwann begegnen

Verlorener Bereich meines Denkens

Und ich, will vergessen und rebellisch weiter gehen

einen zitternden Funken haltend

in meinen feuchten Handflächen

 

Und ich ging weiter in der Nacht

ohne jemanden zu kennen

und auch keiner, auch keiner

kannte mich, kannte mich

Kommentare

Noch keine Kommentare


Neues Kommentar